May share ako. Hindi pa naman ako super desidido. Iniisip ko sigurong makipag-usap this weekend.

Ngayong nag-iisip ako, like wala namang point in keeping this up. Nung una, okay lang sa akin kasi di kami mayaman so fine. Ngayong nakaluwag kami, ang dami pa ring dahilan. Yung iba nga, nakakalabas naman kahit walang pera.

Nauumay ako sa routine namin.

And hindi din naman 'to para sabihing mali siya. Ganun lang talaga siya as a person, and ganito lang din talaga ako.

Nagkikita kami, pero ano ba yung tumunganga lang kami sa may seaside ba. Feeling ko kasi pag nagkikita kami, hindi nga kami ma-cellphone pero laging media consumption? Where are the conversations? Hindi ko nararamdamang lumalawak pag-iisip ko. Parang wala na siyang nacocontribute sa akin as a person, not that anyone needs to. Pero parang this life isn't serving me, alam mo yun?

I know you can never know someone completely pero I don't feel like we're getting to know each other anymore.

Siguro may problema din ako kasi di pa ako solid as a person, siguro kasi nagbago din naman ako. Pero I want to feel seen and I don't feel like he does.

And medyo TMI to, pero nagka dry spell kasi kami and we broke that streak recently, but I felt numb throughout and obviously didn't enjoy it. Para lang akong uminom ng tubig, mas enjoyable pa nga atang uminom ng tubig.

Willing naman sana ako to let this pass, if phase nga lang talaga 'to, pero I don't see us getting out of this. It'll come and go, then come up again.